mtc

Vandaag deel ik met jullie 2 "oude" stukjes audio.
Beide stukjes maakte ik 16 jaar geleden tijdens mijn opleiding.

Het eerste is een kort hoorspel. Het tweede een soundscape.

https://soundcloud.com/martijn-cielen/hoorspel-stilte


https://soundcloud.com/martijn-cielen/soundscape-alien

tik.
tik.
tik.
tik.
tik.
De klokt tikte hoorbaar de seconden verloren nachtrust weg. Starend naar het plafond hoorde hij hoe in de verte een trein voorbijraasde. De hond van de buren blafte één keer. De brander van de centrale verwarming sloeg aan, en zoals steeds, 15 seconden later weer uit.
5432. Zoveel seconden lag hij al wakker, en één voor één had hij ze horen voorbijtikken. Opstaan was geen optie. Dan zou ze wakker worden. Dat was de beste garantie op een fikse ruzie.
tik.
tik.
tik.
6738. Hij stond toch op. Uiterst behoedzaam kronkelde hij uit bed, trok zijn kleren aan en sloop de trap af. Hij luisterde nog even. Oef. Ze sliep nog. Hij besloot de stad in te trekken. Het was de eerste keer sinds hij in New York woonde dat hij op dit uur buitenkwam. Hij wist niet wat te verwachten.
Links, rechts, even rechtdoor en dan opnieuw rechts. Het leek wel alsof hij precies wist waar hij heen wilde, maar hij had geen idee. Was het de rozige gloed? Of was het de geur van gebak? Hij versnelde de pas en sloeg opnieuw links af.
Hij kon zijn ogen niet geloven. Een massa volk trotseerde de duisternis. Hoewel. Hier leek het eerder dag. Hij had hier alleen nog maar over gehoord, maar het was sterker dan hij zich ooit had durven inbeelden. Toen hij terug bij adem gekomen was, vervolgde hij traag zijn weg. Tot zijn oog plots op dat éne raam viel. Dit had hij nooit gezien. Het rode neonlicht maakte alles nog unieker. Hij stond aan de grond genageld. Dit was van een onwereldse schoonheid. Zou hij...? Neen, dat ging niet. Als zij dat te weten zou komen, zou ze razend zijn. Maar hij wilde zo graag.
"Mooi he", klonk het achter hem. Geschrokken keek hij om, en keek recht tegen paar gouden kettingen aan. Hij liet zijn ogen omhoogglijden, en zag hoe de ruig uitziende kerel glimlachte om zijn onbeholpen houding. "Heel mooi" slikte hij zijn angst in "maar niets voor mij, mijn vrouw zou mij vermoorden". De kerel lachte "ach, kom op, wat niet weet niet deert. Ik mag je wel, dus ik trakteer!". Hij kon zijn oren niet geloven. Zou deze wildvreemde hem zomaar trakteren? Hij leek het alleszins te menen. "Ben je zeker?". De man was zeker, en duwde hem een briefje van 100 in de hand. "Hier, leef je uit!".
Hij stapte verlegen naar binnen. "Eerst even rondkijken, en dan pas kiezen!" hoorde hij de vreemde man nog roepen alvorens die verdween. Dat deed hij dus. Hij twijfelde even, maar besloot vrij snel voor een Aziatisch type te gaan. Hij had immers gehoord dat die beter waren.

Bam!
Hij schoot wakker, badend in het zweet. Zij had met de precisie van een scherpschutter de mug naar haar nirvana geholpen, op enkele micrometers van zijn hoofd. Hij tastte naar zijn bril, maar voelde een stuk papier. Hij knipte zijn nachtlampje aan. Een briefje van 100. Hij glimlachte. "Morgen. Morgen ga ik terug en haal ik mij eindelijk een tablet!".

Ik stop ermee!

Neen, niet met bloggen. Maar die uitroep deed ik vandaag exact 50 dagen geleden. Ik had het over een gewoonte waar ik zo'n 14 jaar van mijn leven last van gehad heb en last mee veroorzaakt heb. Roken dus.
Nu, 1000 uitgespaarde sigaretten later, voel ik me vooral fier. Fier dat ik zonder hulpmiddelen van die vreselijke gewoonte afgeraakt ben. En die 230 uitgespaarde Euroos besteed ik met plezier aan een nieuw gadget.

Wie kent de hit van kinderen voor kinderen (http://www.youtube.com/watch?v=7VqqLWWKth0) niet meer? En wie droomt er stiekem niet van een reis naar zo'n onbewoond eiland?
Jullie kunnen die droom voor een stukje helpen waarmaken lieve tweakers. Mobile Vikings lanceert namelijk de VikingCard, een prepaid Mastercard.
Ter introductie loopt er een wedstrijd waarbij de persoon met de meeste "likes" achter zijn youtube-comment zo'n kaart wint, met 250 euro erop. De volgende 10 ontvangen elk een kaart met 100 euro.
Gun jij deze tweaker dus een reisje? Like dan snel mijn comment op http://www.youtube.com/co...u8SsAc32-aBPzObGyY1GPCZD4

Hartelijk dank!

Edit: blijkbaar werkt de link niet (altijd) goed. Het gaat over de comment van "TijnC".

We schrijven 2006. Deze tweaker moet voor het werk naar de United States of America. Om deze trip wat draaglijker te maken, besluit ik als fervent poolspeler een lokale poolbar op te zoeken. Zo kom ik terecht in een poolbar in Hagerstown, MD. De eerste avond een beetje onwennig als stranger. De tweede avond al wat meer op mijn gemak, en na een week als "my buddy from belgium" (dixit Chris, de uitbater).
Chris laat mij op een avond een keu zien en testen. Een keu is voor een buitenstaander maar een stuk hout, maar voor een speler is dat natuurlijk anders. En deze keu, tja, het is liefde op het eerste gezicht. Een ambachtelijk kunstwerkje, gemaakt door iemand met liefde voor het spel, en niet uit winstbejag. Zo kom je ze zelden nog tegen.
Ik speel er een paar uurtjes mee, en doe Chris een voorstel. Ik wil ruilen. Mijn keu tegen deze. Chris bekijkt me als een rund dat voor de eerste keer een boot ziet vliegen. Dit handgemaakt kunstwerkje is immers maar half zo duur als mijn keu (ja, ik had mijn eigen keus mee), maar stemt, uiteraard, in met deze deal.
Eens teruggekomen in België kreeg ik problemen op de poolclub. Ik heb daarna letterlijk nooit nog een keu vastgepakt.
Onlangs kwam ik mijn oude liefde, dat prachtig stukje handwerk, nog eens tegen, en mijn hart bloedde. Dit meesterwerkje verdient beter dan wegkwijnen in een donkere keutas. Daarom stel ik ze nu ter beschikking van iemand die ze nog een mooie toekomst kan en wil bezorgen. Je vindt haar gegevens op ebay: http://cgi.benl.ebay.be/w...tem&item=280831850583
Ze is altijd met veel liefde en respect behandeld. Heeft altijd beschermd gezeten in een keutas, en heeft nooit tegen een muur gestaan (enkel even voor de foto). Ze is gewoon... perfect.
Eventueel ook te ruilen voor een nieuwe Mac Mini